Veel problemen in partnerrelaties komen voort uit verschillen tussen partners die zich slecht laten veranderen. Denk aan verschillen in voorkeuren, persoonlijkheid en diepgaande overtuigingen. Bijvoorbeeld, de een heeft veel oog voor netheid en de ander weinig of de een blijft graag samen thuis terwijl de ander liever de deur uitgaat en dingen onderneemt. Er kan dan ruzie ontstaan, partners kunnen elkaar gaan bekritiseren, zich aan elkaar gaan ergeren of elkaar onder druk zetten om te veranderen. Maar met bepaalde onderlinge verschillen kunnen partners maar beter leren leven, tenminste als ze verder willen met elkaar zonder de hele tijd te ruzieën. Anders verzanden partners in een strijd tegen elkaar.

Partners kunnen zo opgeslokt worden door hun onderlinge strijd dat ook problemen die zich wél laten oplossen niet effectief worden aangepakt. Denk aan problemen met werk, school van de kinderen, geld of familie. Het oplossen van dat soort problemen vraagt om onderling overleg en een gezamenlijke houding, niet om onderlinge strijd. Door een gebrek aan acceptatie kunnen de dagelijkse problemen zich opstapelen en ontstaat nog meer relatiestress. Daarom dus eerst accepteren, of op zijn minst tolereren. Tolereren betekent dat je onderlinge verschillen weliswaar niet leuk vindt en er soms ruzie over hebt, maar je maakt je er niet meer zo druk om. Als je dat bereikt – acceptatie of tolerantie – gaat veranderen een stuk makkelijker.